Μόνιμες κάμερες στα εσωτερικά των κελιών των φυλακών , δεν επιτρέπεται να τοποθετούνται αποφάνθηκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. To δικαστήριο δικαίωσε κρατούμενους στη Ρωσία, και καταδίκασε τη χώρα για παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής.
Οι 2 προσφεύγοντες, εκτίουν ποινές στην περιοχή Krasnoyarsk (Ρωσία) και ο τρίτος στη φυλακή UP-288 / T στο Minusinsk, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Το κελί του είναι υπό συνεχή παρακολούθηση από τους φύλακες φυλακών, συμπεριλαμβανομένου μιας γυναίκας φρουρού, από μια κλειστή τηλεοπτική κάμερα (“κάμερα CCTV”) εγκατεστημένη εντός. Η κάμερα είναι εγκατεστημένη πάνω από την πόρτα, σε επίπεδο οροφής, με τέτοιο τρόπο ώστε ολόκληρο το κελί να είναι ορατό, συμπεριλαμβανομένου του κρεβατιού. Η τουαλέτα βρισκόταν ακριβώς κάτω από την κάμερα και ήταν σχεδόν κρυμμένη από την κάμερα.
Όπως υποστήριξε η μόνιμη βιντεοεπιτήρηση του κελιού του από τις γυναίκες χειρίστριες ήταν ταπεινωτική καθώς, ειδικότερα, έπρεπε να γδύνεται σε κοινή θέα, γεγονός που κατά την άποψή του, παραβίασε τα δικαιώματά του. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2013, το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την καταγγελία του δικηγόρου του, αναφέροντας ειδικότερα ότι η κατάσταση δεν είχε υποβαθμίσει την αξιοπρέπεια του κ. Sablin, καθώς οι γυναίκες φύλακες ενεργούσαν εντός των αρμοδιοτήτων τους και κατά την άσκηση των επαγγελματικών τους καθηκόντων.
Το ΕΔΔΑ
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επισήμανε ότι δεν υπήρχε αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ότι η μόνιμη και συνεχιζόμενη παρακολούθηση μέσω καμερών CCTV των κρατουμένων στα κελιά τους αποτελούσε παρέμβαση στο δικαίωμα των προσφευγόντων στο σεβασμό της ιδιωτικής τους ζωής.
Παρόλο που το Δικαστήριο θα μπορούσε να δεχτεί ότι ενδέχεται να είναι αναγκαία η παρακολούθηση ορισμένων τομέων των φυλακών, ή ορισμένων κρατουμένων σε μόνιμη βάση, διαπίστωσε ότι το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκώς σαφές, ακριβές και λεπτομερές ώστε να παρέχει την κατάλληλη προστασία από αυθαίρετες παρεμβάσεις των αρχών στο δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής.
Διαρκής
Το Δικαστήριο επεσήμανε ότι οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις αποκάλυψαν ότι τα εθνικά δικαστήρια, μεταξύ των οποίων και τα δικαστήρια του ανώτατου δικαιοδοτικού βαθμού-το Συνταγματικό Δικαστήριο και το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας – γενικά θεωρούν την μόνιμη βιντεοεπιτήρηση ως απαραίτητο στοιχείο της τιμωρίας με τη μορφή της φυλάκισης, καθώς και μέρος του μηχανισμού που εξασφάλιζε την προσωπική ασφάλεια των κρατουμένων και του προσωπικού των σχετικών θεσμικών οργάνων, της εκπλήρωσης των καθηκόντων τους από τους κρατούμενους και της τήρησης του νόμου. Επομένως, ήταν σαφές ότι ο εσωτερικός νόμος δεν προϋπέθετε καμία άσκηση εξισορρόπησης για να ασκήσει ή να επιτρέψει σε ένα άτομο να επιτύχει δικαστικό έλεγχο της αναλογικότητας του εγκλεισμού του υπό βιντεοεπιτήρηση για την εξασφάλιση της ιδιωτικής του ζωής.
Πηγή: dikastiko.gr
